15 Nisan 2009 Çarşamba
Tuvalet sevdası
Hep bu ikizlerin yüzünden.. Defne ve Alper'i tuvalette görünce ben de tuvaleti denemeye karar verdim. Bu habere annem ve Ayşe'nin bu kadar sevineceğini bilseydim daha önce isterdim. Bana hemen lazımlık, klozet için çiçekli bir aparat, yeni çamaşırlar aldılar. Sabahları Ayşe hemen beni soyup tuvalete götürüyor, ben de eğleniyorum. Arada bir üstüme çiş yapıp ortalığı karıştırmak da pek eğlenceli. En güzeli ise çıplak olmak. Keşke hiç giydirmeseler de püfür püfür gezsem ortalıkta..
Ayşeperi ve Ada bebeğim
Blogumu yeniden güncellemeye başladım ama nereden yazmaya başlamalı acaba? Biraz resim koyayım en iyisi.. Her gün Ayşe ile birlikte çıkıp arkadaşlarımla buluşuyorum. Hava güzel değilse evde oynuyoruz. Bugün Ayşeperi bize geldi. Poyraz, ikizler, Duru da geliyor bazen. Oyuncaklarımı paylaşmayı seviyorum. Kartlarla oynamayı, resim yapmayı, piyano çalmayı, bebek arabamla Ada bebeyi gezdirmeyi çok seviyorum. Ablamla yalnızsak kipat (kitap) okuyorum. En çok adam kitabını seviyorum. Bir de büyük anneannemin olduğu albüme bakmayı..
8 Nisan 2009 Çarşamba
3 Temmuz 2008 Perşembe
30 Haziran 2008 Pazartesi
Bugünlerde..
Ben 10 ayımı doldurmaya doğru hızla yol alırken -biraz da yaz rehavetinden- buralara uğramaya fazla vakit bulamadım. Blogumu ne zaman güncellemeye niyet etsem güzel bir engel çıktı karşıma. Bu arada olup biteni, gelip gidenleri anlatayım. Daha tatilde neler yaptım, deniz maceralarım var anlatacak. Mayıs ortasında annemin kuzeni Başak geldi bize ziyarete. Birlikte İstanbul kazan, biz kepçe sağda solda dolandık durduk.

Annemin doğum günü geldiğinde pek keyfim yerindeydi. Önce Aliye teyzemlerle birlikte dışarıda kahvaltı yaptık. Babam anneme kamera almış. Yani artık buarda resimlerim yerime sesli görüntülerimi de görebileceksiniz. Akşama da Yeliz, Oya ve Ahmet geldi. Ben uyumadan yetişebildiler de hepsini görebildim. Oya teyzem ve Ahmet evlendiler, mayıs başında Ankara'da düğüne gittiğimi atlamışım sanırım. Yeliz teyzem de yakına taşındı, komşumuz oldu ama kendisini pek de sık göremiyorum. Oya teyzem annemin zayıflayacağı ümidiyle ona küçük bir giysi almış. Haydi anne, ver artık şu kiloları da birlikte şort giyebilelim.

Ada ablamı son günlerde pek göremiyordum. Annemin yardımıyla "Ada" demeyi öğrendim ve ablamı çok sevindirdim. Bu hafta sonu birlikte havuza gittik ve çok eğlendik. Ada ablam'ın ahşap oyuncak tasarım yarışmasında birinci olduğunu unutmadan söyleyeyim. Kazandığı oyuncak ödüllerinden bana da getirdi.
Ben de boş durmuyorum bu arada. Emeklemekle yürümek arasında bir yol buldum kendime. Salonun her yerinde, koridorda, balkonda dolanabiliyorum artık. Alt çekmeceleri, kitaplığın alt rafını boşaltmaya bayılıyorum. Oyuncak sepetinde ne varsa dışarı çıkarıp bekliyorum ki Ayşe hepsini geri koysun da oyun yeniden başlasın. Evde daha önce dikkatimi çekmeyen ne kadar çok şey varmış. Elimle yemek yemeyi de keşfettim. Elime alıyorum meyveyi, kıtır kıtır kemiriyorum. Üstteki dişlerim epey büyüdü ve artık sert şeyleri bile ısırabiliyorum.
Sabahları annemin işe gittiğini öğrendim. Ama bu durumdan pek de hoşnut değilim. Sabah annem benimle vedalaşırken basıyorum yaygarayı bir daha gitmesin diye. Ama Ayşe ne yapıp edip unutturuyor bana annemin gittiğini, bir de bakıyorum oyuncaklarımın arasında keyfim yerinde oynuyorum.
Bu arada 2 hafta Ödemiş'te anneannem ve dedemle birlikteydim. Onu da daha sonra anlatırım, fena halde uykum geldi zira:)
Annemin doğum günü geldiğinde pek keyfim yerindeydi. Önce Aliye teyzemlerle birlikte dışarıda kahvaltı yaptık. Babam anneme kamera almış. Yani artık buarda resimlerim yerime sesli görüntülerimi de görebileceksiniz. Akşama da Yeliz, Oya ve Ahmet geldi. Ben uyumadan yetişebildiler de hepsini görebildim. Oya teyzem ve Ahmet evlendiler, mayıs başında Ankara'da düğüne gittiğimi atlamışım sanırım. Yeliz teyzem de yakına taşındı, komşumuz oldu ama kendisini pek de sık göremiyorum. Oya teyzem annemin zayıflayacağı ümidiyle ona küçük bir giysi almış. Haydi anne, ver artık şu kiloları da birlikte şort giyebilelim.
Ada ablamı son günlerde pek göremiyordum. Annemin yardımıyla "Ada" demeyi öğrendim ve ablamı çok sevindirdim. Bu hafta sonu birlikte havuza gittik ve çok eğlendik. Ada ablam'ın ahşap oyuncak tasarım yarışmasında birinci olduğunu unutmadan söyleyeyim. Kazandığı oyuncak ödüllerinden bana da getirdi.
Ben de boş durmuyorum bu arada. Emeklemekle yürümek arasında bir yol buldum kendime. Salonun her yerinde, koridorda, balkonda dolanabiliyorum artık. Alt çekmeceleri, kitaplığın alt rafını boşaltmaya bayılıyorum. Oyuncak sepetinde ne varsa dışarı çıkarıp bekliyorum ki Ayşe hepsini geri koysun da oyun yeniden başlasın. Evde daha önce dikkatimi çekmeyen ne kadar çok şey varmış. Elimle yemek yemeyi de keşfettim. Elime alıyorum meyveyi, kıtır kıtır kemiriyorum. Üstteki dişlerim epey büyüdü ve artık sert şeyleri bile ısırabiliyorum.
Sabahları annemin işe gittiğini öğrendim. Ama bu durumdan pek de hoşnut değilim. Sabah annem benimle vedalaşırken basıyorum yaygarayı bir daha gitmesin diye. Ama Ayşe ne yapıp edip unutturuyor bana annemin gittiğini, bir de bakıyorum oyuncaklarımın arasında keyfim yerinde oynuyorum.
Bu arada 2 hafta Ödemiş'te anneannem ve dedemle birlikteydim. Onu da daha sonra anlatırım, fena halde uykum geldi zira:)
15 Mayıs 2008 Perşembe
annee
Bu sabah anne dedim diye annem havalara uçtu. Bilseydim bu kadar sevineceğini, daha önce söylerdim. Ne bileyim; ay ayy, dede, baba demeden önce Ayşe ablamı dinler ve anne demeye başlardım. Artık 8 aylık oldum, yürümek için de uğraşıp duruyorum, yani büyüdüm diye düşünüp annemlerin de anlayabileceği dilde konuşmaya başlayayım dedim. Yoksa biz bebekler zaten ilk günden beri konuşabiliyor ve aramızda anlaşabiliyoruz.
Çarşamba günü gittiğimiz doktorum Affsane'nin de 8 ayda 8 kiloya ulaşmış, 72 cm boyumla harika enerjik görüntümle benden etkilendiğini söyleyebilirim :) Yakın zamanda dedem ve anneannemle buluşacağım, çoook az kaldı. Bu hafta sonu da İzmir'den Başak -annemin kuzeni- geliyor bizi ziyarete. Çok eğleneceğimize eminim.
Çarşamba günü gittiğimiz doktorum Affsane'nin de 8 ayda 8 kiloya ulaşmış, 72 cm boyumla harika enerjik görüntümle benden etkilendiğini söyleyebilirim :) Yakın zamanda dedem ve anneannemle buluşacağım, çoook az kaldı. Bu hafta sonu da İzmir'den Başak -annemin kuzeni- geliyor bizi ziyarete. Çok eğleneceğimize eminim.
12 Mayıs 2008 Pazartesi
otobüs motor tramvay bip..
Cumartesi sabahı annemle birlikte yaya olarak İstanbul'u gezmeye çıktık. İlk kez otobüse, dolmuşa, motora, tramvay'a bindim. İki yaka arasını denizden geçtim. Annemin karnındayken dalga seslerini ve kuşları dinlediğim Fındıklı sahilini annemin yerine kendi gözlerimle gördüm dinledim. Mine ile birlikte kuşları kovaladım. Çimenleri koparttım, tadına baktım. Çaycı Ahmet abi ile tanıştım. Bana bu günü büyüdüğümde tekrar hatırlatacakmış.


Babam tüm hafta sonunu İmroz'da geçirdi. Pazar günümü babaannem ve Gülay teyzemle geçirdim ben de. Babaannemin sarı kızını sevdim, yürüme talimleri yaptım. Abur cubur ne bulduysam yedim bütün gün. Yorgun bitap düşüp erkenden de uykuya dalınca babamı göremedim hiç. Bu geceyi sabırsızlıkla bekliyorum ki babamla oynayabileyim.



Babam tüm hafta sonunu İmroz'da geçirdi. Pazar günümü babaannem ve Gülay teyzemle geçirdim ben de. Babaannemin sarı kızını sevdim, yürüme talimleri yaptım. Abur cubur ne bulduysam yedim bütün gün. Yorgun bitap düşüp erkenden de uykuya dalınca babamı göremedim hiç. Bu geceyi sabırsızlıkla bekliyorum ki babamla oynayabileyim.

25 Nisan 2008 Cuma
15 Nisan 2008 Salı
Yine yeni yeniden piknik güzeliyim, teyzemin bir tanesiyim
Salinda gel salincak..
11 Nisan 2008 Cuma
Dikili ağacım


Dedemin bahçesine benim dünyaya gelişim kesinleşti kesinleşeli benim adıma ağaç dikiyorlarmış. 3 hafta önce hep birlikte sürpriz bir Ödemiş yolculuğuna çıkınca, artık kendi ağacımı dikmenin vakti geldiğini hatırlattım babama. Dedem, babam, annem ve ben birlikte ağacımı diktik. Mis gibi bir bahar havasında ağacımla birlikte büyümeyi diledim sessizce..
31 Mart 2008 Pazartesi
Piknik güzeli
İşe başlayalı beri annem blogumu güncellemeyi unutuyor. O olmazsa ben tek başıma ne yapabilirim ki? İş yerinde benim blogumu yasaklı siteler kategorisine almışlar. Ne ayıp değil mi? Akşam eve gelince ancak beni emzirip biraz da oyun oynamaya enerjisi kalan anneme kızamıyorum ki. Yeni fotoğraflarımı koy diyemiyorum ki.. Belki babamdan istemeliyim bu yardımı. O da habire anneme ne zaman güncellenecek kızımın sitesi deyip duruyor.
Gelelim geçen ayın dökümüne.. 6. ay kontrolünde gene az kilo aldığım anlaşıldı. Annem de Ayşe ablam da beni besliyor, ben de yemek için gayret sarfediyorum, herşeyi yiyorum ama nasıl oluyorsa gene ay sonunda 200 gr almış oluyorum. Belki de benim normalim budur. 18 Mart günü ishal, ateş belirtileri gösterince beni apar topar doktora götürdüler. İshalden sonra aldığım 200 gr'ı da bu arada geri verdim. 21 Mart günü gizlice sürpriz yapmak niyetiyle anneanneme ve dedeme gittik. Mızmızlığımı üzerimden atamamış ve tam iyileşmemiş olduğumdan anneme yapışık geçirdim tüm hafta sonunu. Özlediysem de bizimkileri, anneme çok ama çook ihtiyacım vardı. Ben iyileştim, annem hastalandı. Annem iyileşti, Ayşe abla hastalandı. Hatta bugün Ayşe abla eve gelemeyince Gülay teyzem bize geldi. Bugünü onunla oynayarak geçiriyorum. Gülay teyze çok komik. Saçlarını çekmeme de izin veriyor üstelik:)
Hafta sonu Fenerbahçe galip gelince annem bana İsmail dayımın aldığı formaları giydirdi. İsmail dayım İstanbul'a beni ziyarete geldiğinde Fenerbahçe'li olmamı garanti altına almak için bu formaları getirmişti. Fenerbahçeli resmimi annem buraya koyacak koymasına ama bakalım ne zaman:) Bu arada Oya teyzem evlenecek az zamanda. Ben de küçük gelin mi olsam, en süslü giysilerimi mi giysem, ne yapsam da bu düğünde ondan daha güzel olsam diye düşünüp duruyorum. Bu arada ilk ve ikinci pikniğimi yapıp alemin en prenses ve en minik piknikçisi olduğumu kanıtladım. Bahar güzel gelecek sanırım.. Babacığım, tatlı babacığım, bizi daha fazla pikniğe götür:)
Gelelim geçen ayın dökümüne.. 6. ay kontrolünde gene az kilo aldığım anlaşıldı. Annem de Ayşe ablam da beni besliyor, ben de yemek için gayret sarfediyorum, herşeyi yiyorum ama nasıl oluyorsa gene ay sonunda 200 gr almış oluyorum. Belki de benim normalim budur. 18 Mart günü ishal, ateş belirtileri gösterince beni apar topar doktora götürdüler. İshalden sonra aldığım 200 gr'ı da bu arada geri verdim. 21 Mart günü gizlice sürpriz yapmak niyetiyle anneanneme ve dedeme gittik. Mızmızlığımı üzerimden atamamış ve tam iyileşmemiş olduğumdan anneme yapışık geçirdim tüm hafta sonunu. Özlediysem de bizimkileri, anneme çok ama çook ihtiyacım vardı. Ben iyileştim, annem hastalandı. Annem iyileşti, Ayşe abla hastalandı. Hatta bugün Ayşe abla eve gelemeyince Gülay teyzem bize geldi. Bugünü onunla oynayarak geçiriyorum. Gülay teyze çok komik. Saçlarını çekmeme de izin veriyor üstelik:)
Hafta sonu Fenerbahçe galip gelince annem bana İsmail dayımın aldığı formaları giydirdi. İsmail dayım İstanbul'a beni ziyarete geldiğinde Fenerbahçe'li olmamı garanti altına almak için bu formaları getirmişti. Fenerbahçeli resmimi annem buraya koyacak koymasına ama bakalım ne zaman:) Bu arada Oya teyzem evlenecek az zamanda. Ben de küçük gelin mi olsam, en süslü giysilerimi mi giysem, ne yapsam da bu düğünde ondan daha güzel olsam diye düşünüp duruyorum. Bu arada ilk ve ikinci pikniğimi yapıp alemin en prenses ve en minik piknikçisi olduğumu kanıtladım. Bahar güzel gelecek sanırım.. Babacığım, tatlı babacığım, bizi daha fazla pikniğe götür:)
10 Mart 2008 Pazartesi
Gezinti


Teyze dayı kucağı, koru orman mesire yeri, Cihangir Tünel diye diye geziyorum İstanbul'u. Keyfime diyecek yok. Uyku ve mama saatlerimi kaçırmadıkları sürece sorun yok. Arabada altımın değiştirilmesine bile alıştım. Dün de ilk pikniğimi yaptım. Ormanda insanın iştahı açılıyormuş. Çabuk boşalan mama kavanozlarına biraz canım sıkılsa da annemin memesiyle açığı kapatmaya çalışıyorum. İlk dişim artık keskin ve belirgin. Yakaladığım parmak yanak dudak ne varsa ısırıyorum. Ama hala diş hediyesi gelmiş değil kimseden.. 6. ayım, yarım yaşım bugün doluyor. Bir nevi doğum günü işte. Hafta sonunda Poyraz'ın doğum gününe gidemediğim için biraz canım sıkkın ama bugün minik Hande'nin doğduğunu öğrenip sevindim.
Duygu (teyze, hihii) blog'uma birşeyler yazmaya çabalamış ama bakmış ki eski tarihli mesajlara yorum yazıyor, vazgeçmiş. Ama bunu da yazmış:) Duygu'cum bak işte bana mama yedirirken ki resmin artık burada. Haydi gene yaz.. Ender dayı, Oya ve Yeliz teyzemi de öperim..
20 Şubat 2008 Çarşamba
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)










